Reaction's profilel2eacti๏nBlogListsNetwork Tools Help

amazing counter

l2eacti๏n

☆ จ อ ม โจ ร ล ว ง โ ล ก

HTML Sandbox

Loading...

Video Player for YouTube

Loading...
December 17

F r e e p l a y : F r e e d a y

 

วันนี้ง่วงทั้งวันเลย เห้อ... ตื่นมาดูเรน ตอน9โมง ทั้งๆที่ตาก็ไม่ค่อยจะเปิด ดูไปหาวไป
กดสลับไปดูโคนันช่อง9 หนังพ่อครัวช่องITV แล้วก็พี่เรนช่อง7 วนไปวนมา (เอาสักช่องสิพ่อคู๊ณ)


ห๊าววว ทำไมอากาศวันนี้มันน่านอนจัง...ว่าแล้วก็กลิ้งซ้าย ยืดแขนขึ้นข้างบน อื๊ดดดดๆ
กลิ้งขวาอีก2ตลบ กางขาเข้าออกเป็นตัว I สลับตัว V ว๊าวว ท่านี้มันยอดมากจ๊อซ สบายตัวจิงๆ
นอนดูทีวีจนพี่เรนจบก็ ห๊าววววว นอนต่ออีกนิดดีกว่าเนอะ เหอะๆ ติดโรคขี้เซามาตั้งแต่เด็กละ


มีครั้งหนึ่งนอนทั้งวัน พอตื่นมานึกไม่ออกว่านี่มันเป็นตอนเย็น หรือตอนเช้าตรู่ของอีกวันกันแน่ - -*
ไม่ทันดูนาฬิกาก็วิ่งไปหาชุดนักเรียนมารีดลวกๆกลัวไม่ทันร.ร.(รายชื่อติดบัญชีดำขาดไม่ได้)
ตายๆเสื้อเมื่อวานก็ยังไม่ได้ซัก ใส่ตัวเดิมจะมีใครรู้ไหมวะ ว่าแล้วก็ดมซะหน่อย (บรื๋อ)

กลิ่นโสมม -*- นี่มันอะรายกันเนี่ย สับสนไปหมด ขอดูนาฬิกาหน่อยเหอะ
แล้วก็ถึงบางอ้อ โธ่...มัน 5โมงเยน ไม่ใช่ 5โมงเช้า แล้วจะรีบทำไมเนี่ย = ="
จนแล้วจนรอด ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็นอนกินบ้านกินเมืองได้เหมือนเดิม
เพียงแต่จะตื่นมาดูนาฬิกาเป็นระยะๆ ไม่หลับยาว หลับอนาถ หลับระลึกลึกชาติอีกแล้ว


วันนี้ตอนเย็นคุยกับน้องเก้อนิดๆหน่อยๆ ก็มีความสุขดีอ่านะ เหอะๆ
ถามว่าจีบเป็นแฟนเลยหรือเปล่า? ในทางปฏิบัติก็ใช่นะมีหยอดมุขจีบเรื่อยๆ
แต่ลึกๆมันรู้อยู่ว่าเราเป็นได้แค่ไหน รักนี้เหมือนจะไม่ได้หวังอะไรเท่าไหร่
คำตอบมันมีอยู่แล้ว ถึงเราจะห่างกันคนละก้าว แต่เราก้าวไปทางเดียวกันนะค๊าบ
แล้วก็ได้น้องเพิ่มมาอีกคน เป็นพี่น้องกันค๊าบ (มะใช่พี่น้องท้องชนกันน้า)

สรุปก็ยังรับประทานแห้วเหมือนเดิมใช่ไหมเนี่ยเรา - -*
 

December 08

ย า ร ะ บ า ย อ่ อ น ๆ : ร ะ วั ง ห ม ด อ า ยุ


Begins....

ไม่รู้จะเริ่มยังไง วันนี้เป็นอะไรที่ บลาๆๆๆๆๆ " ไ ร้ ส า ร ะ" ( คิดออกแค่คำนี้คำเดียว)

  • หงุดหงิดมาก ไปเดินเดอะมอลล์เกือบจะไม่ได้อะไร ทั้งๆที่ตั้งใจว่าจะไปซื้อนั่น โน่น นี่ (เล็งไว้หมดแล้ว)
    แต่พอไปถึงกลับรู้สึกไม่อยากได้ขึ้นมาซะเฉยๆ ทั้งหนังสือ ทั้งเสื้อผ้า วันก่อนชอบ วันนี้ไม่ชอบซะเฉยๆ   
    กลัวมาเสียเที่ยวก็เลยซื้อหนังสือ FLASH มาหนึ่งเล่ม เปิดดูตอนกลับถึงห้อง 10 นาทีจบ เก็บเข้าลัง !  

  • เบิ้ลโทรมาละก็วาง กูโทรกลับสายดันหลุด ให้ตายมันจะคิดว่ากุยิงมันคืนป่าววะ! เดี๋ยวเข้าใจผิด รีบโทรไปอีกก่อน

    "สองโหล ว่าๆ" มาจากคำว่า โหลๆ(โหล2ครั้ง)-แล้วกลายเป็นสองโหล - -*
    (คิดไปได้นะคนเรา)
    ส่วน "ว่าๆ" แปลว่า "ว่ายังไง? มีอะไรป่าว?" นับวันกุยิ่งเพี้ยน บรื๋อ แล้วมีคนเข้าใจที่กุพูดอีก
    (คนฟังมันก็เพี้ยนไงแสด)
    คุยกันได้ 32วินาที สรุปไม่มีอะไรเงินหมดอดเล่นเกม รู้เรื่องแล้วก็วางสิจะคุยต่อทำไมะมันเปลือง
    (งกจริงๆด้วยกุว่าแล้ว)

  • เล่นเกม ไม่มีเพื่อนเล่นเลย แอ้เล่นกับนาด จะชวนมาเล่นด้วยกันก็เหมือนขัดขวามความสุขเขา
    และแล้วดึกๆก็ปรากฏว่าเขามีปัญหากันนิดหน่อย สรุปกุเข้าใจถูกใช่ไหมว่าเขาค่อนข้างสนิทกัน
    และตอนนี้อยู่ในช่วง งอน - ง้อ กันอยู่ (โฮกๆ เสียงอิจฉาตาร้อน)

     ว่าจะแวะไปเซอร์ไพร์ซะหน่อย โดนนาด เตะ ออกจากห้องเฉยเลย แอ้ซิบมาบอกว่า"ขอเคลียร์แป๊บ"
    แว๊บบบ...สมองประมวลผล "ส่วนเกิน เสรือก อะไรเรื่องของเขา" ลืมไปว่ากุเลือกให้เป็นแบบนี้เอง 

    *กด option >เลือกไม่รับซิบทั้งหมด > ตกลง แล้วออกจากเกม

  • นั่งมองเครื่องข้างๆ คู่บ่าว*สาวคลอเคลีย กระหนุงกระหนิง สาดมาสวีทอะไรตอนนี้ เริ่มหลอนตัวเอง
    ยกคอมฟาดหัวมันให้ตายทั้งคู่เลยดีไหม เล่นออดิชั่นเหมือนกรูด้วย แอบตกใจคนรู้จักป่าววะ
    มองชื่อ xxx ไม่รู้จักอ่ะ(โล่งอก) แหมๆชายเสรือกเล่นตัวหญิง พอมองอีกคนyyyหญิงเล่นตัวชาย
     คู่รักโรคจิตชัดๆ  พวกสับสนทางเพศ แสรด


     Sleepless

    กลับห้อง นั่งทำงานหน้าคอม + อ่านนิยายน้ำเน่า ไปเรื่อยเปื่อย
    จะ6โมงเช้าแล้ว ถามว่าตอนนี้นึกถึงใครมากที่สุด? คำตอบเป็นอะไรไม่ได้นอกจากตัวเอง
    ทำไมกุต้องไปสนใจคนอื่นด้วยนะ ทั้งๆที่ตัวเองมีเรื่องอีกมากมายที่ยังไม่ได้ทำ
    รักไม่ยุ่ง มุ่งแต่เกม ค๊าบบบ (เจริญแล้วไงมริง -*-)

    ~ชีวิตไม่ใช่สิวๆ ถ้ามัวแต่ชิลล์ ก็ไม่ได้ความ~

    The End
November 28

ย า ร ะ บ า ย อ่ อ น ๆ Part 4


เมื่อก่อนเคยมีไดอารี่เล่มเล็กๆพกติดตัวไว้เขียนก่อนนอนเสมอ
อากาศหนาวๆนอนใต้ผ้าห่มโคมไฟเล็กตรงหัวเตียงพร้อมลายมือขะยุกขยิก
ถึงจะหนาวหรือง่วงแค่ไหนก็ต้องเขียนให้จบ (ท่าจะบ้า)

หลายคนอาจจะคิดว่ามันคงน่าเบื่อสุดๆ
ทั้งๆที่มันเป็นตำนานบทเล็กๆของชีวิตเด็กคนนึงเลยนะ
ถ้ากลับไปอ่านอีกทีคงจะหัวเราะท้องแข็ง
มันจะบรรยายอะไรละเอียดนักหนา สงสัยล่ะสิ

มันคงจะไม่มีความหมายอะไรเลย ถ้ามันเป็นแค่บันทึกประจำวันธรรมดาๆ
จนกระทั้งเขาคนนั้นโผล่เข้ามาในช่วงเวลาสั้นๆของชีวิตคนธรรมดาอย่างกู

เขาว่ากราฟอารมณ์ของคนปกติ มันจะเดินเป็นเส้นตรงจริงหรอ (ฟังเขาเล่ามาอีกที)
แต่เวลาทีความรักกราฟมันจะ ขึ้นๆ ลงๆ ซึ่งมันก็จริงนะ ความรักทำให้โลกเป็นสีชมพู
แหละบางทีมันก็กลายเป็นสีเทาหม่นๆ จนบางทีก็สงสัยว่ารักแล้วดีจริงหรอ

รู้หรือเปล่า ว่าคนที่มีความรักน่ะ เวลานอนหลับจะดูน่ารักมากๆ (ใช่หรอวะ?)
แต่ที่แน่ๆเวลาเราแอบมองเขาทีไร มันน่าลักหลับจริงๆ เอ้ย....ไม่ช่าย น่าร๊ากจริงๆ

ถ้าเลือกได้ คงจะเขียนไดอารี่ต่อมาเรื่อยๆ
แต่มันเจ็บปวดพิลึกที่ต้องมานั่งนึกถึงคนที่เค้าจากเราไปแล้ว
บางทีการเดินเพียงลำพังโดยไม่มีเงาของเขาเคียงข้าง
มันคงโหดร้ายเกินไปสำหรับคนที่เพิ่ง"หัดรัก"

ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ ก็ไม่ได้เขียนไดอารี่อีกเลย
ถึงตอนนี้จะมานั่งเขียนใน space แต่มันคนละแบบกัน
ที่ตรงนี้มันเหมือน มุมระบายเล็กๆ เวลาเหงาๆหรือไม่เข้าใจตัวเอง ก็เข้ามาขีดๆเขียนๆ
พอเขียนแล้วมันเข้าใจตัวเองมากขึ้น เหมือนได้เรียบเรียงความคิดของตัวเองใหม่
คล้ายๆกับการDefragคอมยังไงยังงั้น จัดการสมองให้เข้าที่เข้าทาง เพื่อลุยเต็มที่กับวันต่อไป

พอโตขึ้นมาหน่อยถึงได้เข้าใจว่าเราไม่จำเป็นต้องลืมมันไปซะทุกเรื่องก็ได้
เดี๋ยวนี้ไม่เจ็บปวดอะไรแล้วกับอดีตเก่าๆ เพราะจะเลือกจำแต่เรื่องดีๆ

วันนี้พอก่อนดีกว่า เฮ้อ...คิดถึงคุณจังไอ้ขี้เซา
 
 
November 26

ย า ร ะ บ า ย อ่ อ น ๆ Part 3

 

~(~(~(~(~(~(~(~(~(~~)~)~)~)~)~)~)~)~

เพลงนี้ ถ้าเป็นเมื่อก่อนฟังแล้วคงจะขนลุกเกรียว เพราะมันตรงทุกประโยคเหลือเกิน

บางทีการที่เราผ่านความรักมาหลายๆแบบก็ไม่ได้ทำให้ความคิดเราโตขึ้นสักเท่าไหร่

ยังร้องไห้กับความรักเหมือนเดิม แต่มันก็ไม่แปลกเพราะตั้งแต่ก้าวแรกที่ลืมตามาดูโลก

เราก็ร้องไห้ อุแว้ๆ แล้วนี่นา มนุษย์ที่อ่อนแอและโหยหาความรักความอบอุ่นอยู่เสมอ

~(~(~(~(~(~(~(~(~(~~)~)~)~)~)~)~)~)~

วันนี้อากาศหนาวตั้งแต่ตอนเช้า นอนหลับสบายดีจัง 

แอบฝันเล็กๆว่าถ้ามีคนข้างๆให้กอดน่าจะสบายกว่านี้ไหมนะ

เมื่อก่อนเคยเป็นบ่อย เวลาเห็นคู่รักเดินจูงมือกัน เกี่ยวแขน โอบไหล่กัน

มันอดที่จะอิจฉาไม่ได้ทุกที ทุกวันนี้ก็ยังแอบอิจฉาเขาอยู่เหมือนเดิม

อย่าว่าแต่คนรักเลย แค่คนที่คอยนั่งเป็นเพื่อนข้างๆเวลาเหงาๆ ก็ยังไม่มี

~(~(~(~(~(~(~(~(~(~~)~)~)~)~)~)~)~)~

ตอนนี้เพื่อนหลายคนเริ่มทำงานหลังจากเพิ่งเรียนจบมาเมื่อตอนกลางปี

มองย้อนกลับมาดูตัวเอง เห้อ...ก็ยังนั่งเล่นเกมไม่ค่อยไปเรียนเหมือนเดิม

เพื่อนก็ไปมีทางเดินเป็นของตัวเอง ถึงจะรู้ว่าพวกมันไม่เคยหายไปไหน

แต่มันก็คงไม่เหมือนเดิมไปซะทีเดียว อย่างมากก็แค่โทรคุยกันบ้าง

อืม...ตอนนี้ทุกคนคงกำลังไปตามหาฝันอยู่สินะ กูเข้าใจว่ะ

"แ ต่ ทำ ไ ม กู ถึ ง ไ ด้ เ ห ง า จั ง"

~(~(~(~(~(~(~(~(~(~~)~)~)~)~)~)~)~)~

ถ้าขอพรกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้ คงไม่พ้นเรื่องคนรัก ส่งมาให้กูสักทีเถอะใครก็ได้

ความรักของกูอาจจะไม่ต้องเดินจับมือ เกี่ยวก้อย หรือต้องพูดคำหวานหูเหมือนคู่อื่นๆ

แต่คงไม่ใช่ไม่ทำอะไรเลยนะแสดไอ้บร้า สบตาซึ้งๆกับกูบ้าง กอดกุบ้างเวลาเหงาๆ

OK นะแสด ^^

October 06

เ พ ร า ะ อ า ก า ศ เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง บ่ อ ย

 
 
  


~๏~ ไม่กินผัก ๆ ๆ ๆ ~๏~

จริง ๆ เพราะออกไปไหนไม่ได้ เลยมานั่งเขียนblogไปพลาง ๆ
รูปข้างบน จากภาพยนตร์เรื่อง Seasonschange
เป็นฉากที่ พระเอกม่ายกินผัก ส่วนนางเอกชอบกินผัก
ก็เลยแลกกันกิน ว๊าว โรแมนติก


เอ...วันนี้จะพูดเรื่องไรดีวะกู พักนี้แปลกๆขนาดเรื่องคุยกับตัวเองก็ยังไม่มี
ยิ่งคุยกับคนอื่นยิ่งแล้วใหญ่เลย กุขอโทษนะถ้ากุคุยน้อยเกินไป
บางทีเวลาคนเรารู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง มันก็จะเป็นงี้ล่ะมั้ง
 แล้วเป็นไรถึงไม่เป็นตัวของตัวเองละมิง ?

~ กูไม่รู้ ~

ฝนหยุดตกค่อยออกไปเดินเล่นละกันนะมิง
เผื่อจะรู้สึกดีขึ้นนะ (ถูกกกก)
นึกออกละ ไปหา VCD อย่างว่ามาดูหน่อยดีกว่า
ตะวันนา ใกล้ๆนี่เองไม่ต้องกลัวหลง (ไอ้บ้านนอก)

...ย้อนกลับขึ้นไปดูรูปข้างบนอีกที อิจฉาโว๊ยยยย...
สักวันกูจะมีคนนั่งกินข้าวแบบนี้เป็นของตัวเองแสด
(เหมือนจะภูมิใจในความใฝ่ฝันมากๆ -*-)

[P]epe'