| Reaction's profilel2eacti๏nBlogListsNetwork |  Tools  Help |
|
December 17 F r e e p l a y : F r e e d a y
วันนี้ง่วงทั้งวันเลย เห้อ... ตื่นมาดูเรน ตอน9โมง ทั้งๆที่ตาก็ไม่ค่อยจะเปิด ดูไปหาวไป
กลิ่นโสมม -*- นี่มันอะรายกันเนี่ย สับสนไปหมด ขอดูนาฬิกาหน่อยเหอะ สรุปก็ยังรับประทานแห้วเหมือนเดิมใช่ไหมเนี่ยเรา - -* December 08 ย า ร ะ บ า ย อ่ อ น ๆ : ร ะ วั ง ห ม ด อ า ยุBegins.... ไม่รู้จะเริ่มยังไง วันนี้เป็นอะไรที่ บลาๆๆๆๆๆ " ไ ร้ ส า ร ะ" ( คิดออกแค่คำนี้คำเดียว)
November 28 ย า ร ะ บ า ย อ่ อ น ๆ Part 4เมื่อก่อนเคยมีไดอารี่เล่มเล็กๆพกติดตัวไว้เขียนก่อนนอนเสมอ อากาศหนาวๆนอนใต้ผ้าห่มโคมไฟเล็กตรงหัวเตียงพร้อมลายมือขะยุกขยิก ถึงจะหนาวหรือง่วงแค่ไหนก็ต้องเขียนให้จบ (ท่าจะบ้า) หลายคนอาจจะคิดว่ามันคงน่าเบื่อสุดๆ ทั้งๆที่มันเป็นตำนานบทเล็กๆของชีวิตเด็กคนนึงเลยนะ ถ้ากลับไปอ่านอีกทีคงจะหัวเราะท้องแข็ง
มันจะบรรยายอะไรละเอียดนักหนา สงสัยล่ะสิ มันคงจะไม่มีความหมายอะไรเลย ถ้ามันเป็นแค่บันทึกประจำวันธรรมดาๆ จนกระทั้งเขาคนนั้นโผล่เข้ามาในช่วงเวลาสั้นๆของชีวิตคนธรรมดาอย่างกู เขาว่ากราฟอารมณ์ของคนปกติ มันจะเดินเป็นเส้นตรงจริงหรอ (ฟังเขาเล่ามาอีกที) แต่เวลาทีความรักกราฟมันจะ ขึ้นๆ ลงๆ ซึ่งมันก็จริงนะ ความรักทำให้โลกเป็นสีชมพู แหละบางทีมันก็กลายเป็นสีเทาหม่นๆ จนบางทีก็สงสัยว่ารักแล้วดีจริงหรอ รู้หรือเปล่า ว่าคนที่มีความรักน่ะ เวลานอนหลับจะดูน่ารักมากๆ (ใช่หรอวะ?) แต่ที่แน่ๆเวลาเราแอบมองเขาทีไร มันน่าลักหลับจริงๆ เอ้ย....ไม่ช่าย น่าร๊ากจริงๆ ถ้าเลือกได้ คงจะเขียนไดอารี่ต่อมาเรื่อยๆ แต่มันเจ็บปวดพิลึกที่ต้องมานั่งนึกถึงคนที่เค้าจากเราไปแล้ว บางทีการเดินเพียงลำพังโดยไม่มีเงาของเขาเคียงข้าง มันคงโหดร้ายเกินไปสำหรับคนที่เพิ่ง"หัดรัก" ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ ก็ไม่ได้เขียนไดอารี่อีกเลย ถึงตอนนี้จะมานั่งเขียนใน space แต่มันคนละแบบกัน ที่ตรงนี้มันเหมือน มุมระบายเล็กๆ เวลาเหงาๆหรือไม่เข้าใจตัวเอง ก็เข้ามาขีดๆเขียนๆ
พอเขียนแล้วมันเข้าใจตัวเองมากขึ้น เหมือนได้เรียบเรียงความคิดของตัวเองใหม่ คล้ายๆกับการDefragคอมยังไงยังงั้น จัดการสมองให้เข้าที่เข้าทาง เพื่อลุยเต็มที่กับวันต่อไป พอโตขึ้นมาหน่อยถึงได้เข้าใจว่าเราไม่จำเป็นต้องลืมมันไปซะทุกเรื่องก็ได้ เดี๋ยวนี้ไม่เจ็บปวดอะไรแล้วกับอดีตเก่าๆ เพราะจะเลือกจำแต่เรื่องดีๆ วันนี้พอก่อนดีกว่า เฮ้อ...คิดถึงคุณจังไอ้ขี้เซา November 26 ย า ร ะ บ า ย อ่ อ น ๆ Part 3
~(~(~(~(~(~(~(~(~(~~)~)~)~)~)~)~)~)~ October 06 เ พ ร า ะ อ า ก า ศ เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง บ่ อ ย ~๏~ ไม่กินผัก ๆ ๆ ๆ ~๏~ จริง ๆ เพราะออกไปไหนไม่ได้ เลยมานั่งเขียนblogไปพลาง ๆ รูปข้างบน จากภาพยนตร์เรื่อง Seasonschange เป็นฉากที่ พระเอกม่ายกินผัก ส่วนนางเอกชอบกินผัก ก็เลยแลกกันกิน ว๊าว โรแมนติก เอ...วันนี้จะพูดเรื่องไรดีวะกู พักนี้แปลกๆขนาดเรื่องคุยกับตัวเองก็ยังไม่มี ยิ่งคุยกับคนอื่นยิ่งแล้วใหญ่เลย กุขอโทษนะถ้ากุคุยน้อยเกินไป บางทีเวลาคนเรารู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง มันก็จะเป็นงี้ล่ะมั้ง แล้วเป็นไรถึงไม่เป็นตัวของตัวเองละมิง ? ~ กูไม่รู้ ~ ฝนหยุดตกค่อยออกไปเดินเล่นละกันนะมิง เผื่อจะรู้สึกดีขึ้นนะ (ถูกกกก) นึกออกละ ไปหา VCD อย่างว่ามาดูหน่อยดีกว่า ตะวันนา ใกล้ๆนี่เองไม่ต้องกลัวหลง (ไอ้บ้านนอก) ...ย้อนกลับขึ้นไปดูรูปข้างบนอีกที อิจฉาโว๊ยยยย... สักวันกูจะมีคนนั่งกินข้าวแบบนี้เป็นของตัวเองแสด (เหมือนจะภูมิใจในความใฝ่ฝันมากๆ -*-) [P]epe' October 05 ย า ร ะ บ า ย อ่ อ น ๆ : ตอน 2~Who's Let's The Dog Out~ [P]epe' September 27 ย า ร ะ บ า ย อ่ อ น ๆ : ตอน 1~ 26/09/06 ~
.....หลังจากที่พิมพ์ๆลบๆอยู่หลายรอบ ก็คิดได้ว่าเล่าแบบตรงไปตรงมาดีกว่า....
@------------------------------------------------------------------------@ ชีวิตวันนี้กุก็เหมือนเดิม นั่งเล่นเกมซะส่วนมาก นานๆออกไปไหนที เรียนก็ไม่ค่อยไป แน่ละว่าไม่มีการเช็คชื่อ มะงั้นคงโดนไทล์ออกไปนานแล้ว ตอนสอบก็ไปบ้างไม่ไปบ้าง อันไหนได้ก็ไป อันไหนอ่านไม่ทันก็ปล่อยๆไว้สอบซ่อม เกิดเป็นกุนี่สบายสุด ๆ แต่ไม่ต้องอิจฉา กุไม่ได้ภูมิใจกับชีวิตแบบนี้เท่าไหร่หรอก @------------------------------------------------------------------------@ ~Have a Nice Days Baby~ เรื่องมันเริ่มจาก "เทพว่ะ เอาเมลมึงมาซิ" กล้าขอกุก็กล้าให้ดิ แค่เมล ขำขำ (แต่ตอนนี้เริ่มไม่ขำ) หลังจากวันนั้นกุก็ไม่ได้เจอมันอีก ...มารู้ทีหลังว่ามันมีเรียน จนวันศุกร์มาถึง.... มันกลับมาวนเวียนในชีวิตกู ก็ไม่มีอะไรแปลก แค่คุยกันในเอ็ม แล้วก็เล่นเกมด้วยกัน ตกดึกก็แยกย้ายตัวใครตัวมัน ธรรมดาทั่วไปที่สุด (ถูกกกก) ไม่ได้คิด ไม่ได้คิด ไม่ได้คิดว้อย!!!!! แต่วันนี้ กุนั่งเล่นเกมตามปกติ กลับไม่รู้สึกสนุกเลยสักนิดส์ เมื่อไหร่แมร่งจะมาวะ ! (แบบนี้เขาเรียกว่าคิดถึงหรือเปล่า?) แค่นั้นแหละ ไม่ทันขาดคำ มันโผล่เลย ตอนนั้นนึกถึงบทความในหนังสือเล่มหนึ่ง ที่เขียนว่าอะไรน้า ..เวลาที่นึกถึงใคร แล้วคนนั้นก็จะโผล่มาทันที.. แปล่ว่า..........? ไม่ๆ กุไม่ได้คิด Stop! มันไม่มีอะไรทั้งนั้น baby~ มึงต้องไม่คิดอะไรทั้งสิ้น ก็คนมันเหงาๆ เลยดีใจตอนมีเพื่อนเล่น ก็แค่นั้น มันต้องแค่นั้นสิวะ
@------------------------------------------------------------------------@ ~ ความสุขมันจะอยู่กับเฉพาะคนดีๆ ไม่ได้อยู่กับคนเลวๆอย่างกูเป็นแน่
รักเพื่อนทุกคนนะครับ |
|
|
