~ 26/09/06 ~

 

.....หลังจากที่พิมพ์ๆลบๆอยู่หลายรอบ ก็คิดได้ว่าเล่าแบบตรงไปตรงมาดีกว่า....

@------------------------------------------------------------------------@

ชีวิตวันนี้กุก็เหมือนเดิม นั่งเล่นเกมซะส่วนมาก นานๆออกไปไหนที
เรียนก็ไม่ค่อยไป แน่ละว่าไม่มีการเช็คชื่อ มะงั้นคงโดนไทล์ออกไปนานแล้ว
ตอนสอบก็ไปบ้างไม่ไปบ้าง อันไหนได้ก็ไป อันไหนอ่านไม่ทันก็ปล่อยๆไว้สอบซ่อม
เกิดเป็นกุนี่สบายสุด ๆ แต่ไม่ต้องอิจฉา กุไม่ได้ภูมิใจกับชีวิตแบบนี้เท่าไหร่หรอก

@------------------------------------------------------------------------@

~Have a Nice Days Baby~
เรื่องมันเริ่มจาก "เทพว่ะ เอาเมลมึงมาซิ"
กล้าขอกุก็กล้าให้ดิ แค่เมล ขำขำ (แต่ตอนนี้เริ่มไม่ขำ)
หลังจากวันนั้นกุก็ไม่ได้เจอมันอีก ...มารู้ทีหลังว่ามันมีเรียน
จนวันศุกร์มาถึง....

มันกลับมาวนเวียนในชีวิตกู
ก็ไม่มีอะไรแปลก แค่คุยกันในเอ็ม แล้วก็เล่นเกมด้วยกัน
ตกดึกก็แยกย้ายตัวใครตัวมัน ธรรมดาทั่วไปที่สุด (ถูกกกก)
ไม่ได้คิด ไม่ได้คิด ไม่ได้คิดว้อย!!!!!

แต่วันนี้ กุนั่งเล่นเกมตามปกติ กลับไม่รู้สึกสนุกเลยสักนิดส์
เมื่อไหร่แมร่งจะมาวะ ! (แบบนี้เขาเรียกว่าคิดถึงหรือเปล่า?)

แค่นั้นแหละ ไม่ทันขาดคำ มันโผล่เลย
ตอนนั้นนึกถึงบทความในหนังสือเล่มหนึ่ง ที่เขียนว่าอะไรน้า
..เวลาที่นึกถึงใคร แล้วคนนั้นก็จะโผล่มาทันที..
แปล่ว่า..........?

ไม่ๆ กุไม่ได้คิด Stop! มันไม่มีอะไรทั้งนั้น baby~
มึงต้องไม่คิดอะไรทั้งสิ้น ก็คนมันเหงาๆ
เลยดีใจตอนมีเพื่อนเล่น ก็แค่นั้น
มันต้องแค่นั้นสิวะ